M Harfi ile Başlayan Kız İsimleri
Macide
Şan ve şeref sahibi
Madelet
Adalet, doğruluk.
Mağfiret
Allah’ın, kullarının günahlarını bağışlaması.
Mağres
Fidan bahçesi, fidanlık.
Mahbube
Sevilen, sevilmiş, sevgili.
Mahçiçek
Ayçiçeği
Mahfer
Ay aydınlığı, ay ışığı.
Mahidevran
"Mah", Ay ya da güzel yüz, "Devran" devir ya da zaman anlamına geliyor.
Mahinev
Yeni ay, ayça, hilal
Mahınev
Yeni ay, ayça, hilal.
Mahinur
Işıklı ay.
Mahire
Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
Mahizan
Mahi + Zan ’ın birleşiminden oluşmuş bir isimdir. Mahi : Yok eden, mahveden, perişan eden demektir. Zan ise : Şüphe ve Zannetmek anlamı vardır.
Mahizar
Ayın çok olduğu gece.
Mahizer
San, altın renginde ay
Mahmude
Övülmüş, övülmeye değer.
Mahmure
1.Anlamı: Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2.Anlamı: Uyku basmış göz, baygın göz.
Mahnur
Işıklı ay.
Mahpare
Ay parçası, çok güzel kadın. - bk. Mehpare
Mahperi
Ay gibi, peri kadar güzel.
Mahperver
Mehtap
Mahpeyker
Ay yüzlü, güzel.
Mahru
Ay yüzlü, yüzü ay gibi olan güzel.
Mahrur
Hararetli, ateşli.
Mahsune
Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş
Mahsure
Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş.
Mahten
Ay gibi beyaz, ışıklı, parlak teni olan.
Mahter
Yeni ay, ayça, hilal.
Mahur
Türk musikisinde rast perdesinde karar kılan bir makam
Mahza
Yalnız. Tek. * Sâde. Hâlis. Katıksız. Tam. Anlamlarını taşımaktadır.
Maide
1.Anlamı: Yemek, ziyafet. 2.Anlamı: Üzerinde yemek bulunan sofra. 3.Anlamı: Kur’an-ı Kerim´de sure
Maile
(bkz. Mail)
Makbule
Alınan, kabul olunan, beğenilen ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Makrun
Ulaşmış, kavuşmuş, yakın
Maksude
(bkz. Maksud)
Maksume
(bkz. Maksum)
Maksure
(bkz. Maksur)
Makule
(bkz. Makul)
Malike
(bkz. Malik). 1.Anlamı: Mal sahibi olan kadın. 2.Anlamı: Peri, su perisi
Mana
1. Mana, anlam. 2.Anlamı: İç, içyüzü. 3.Anlamı: Rüya, düş. - (bkz. Anlam).
Manolya
Güzel kokulu beyaz çiçekler açan ağaç
Mansure
(bkz. Mansur)
Manzure
(bkz. Manzur)
Maral
Meral (Maral) Dişi geyik
Marifet
1. Herkesin yapamadığı ustalık, herşeyde görülmeyen hususiyet, ustalıkla yapılmış olan şey. 2.Anlamı: Bilme, biliş. 3.Anlamı: Hoşa gitmeyen hareket. 4.Anlamı: Vasıta aracı, ikinci el. Marifetname: İbrahim Hakkı Bey'in divan kültürüne ait hazırladığı meşhur eseri.
Mariye
Osmanlılarda yaşı geçmiş olan kadın tutsaklara verilen addır. Hikayesi ise Hicretten sonra kız kardeşi Şirin ile birlikte Muvakkıs tarafından Hz. Muhammed'e hediye edilen kıtbi cariyelerden birisidir. Aynı zamanda Hazreti peygamberin küçük yaşta vefat eden oğlu İbrahim'in annesidir.
Marufe
(bkz. Maruf)
Masal
Genellikle halkın yarattığı, hayale dayanan, sözlü gelenekte yaşayan
Maşide
ERİŞİLECEK YER, ZİRVE,KADEME..
Maşuka
(bkz. Maşuk)
Masume
(bkz. Masum). İmamiye mezhebinde günahsız sayılan ehl-i beyt mensubu
Masune
(bkz. Masun)
Matlube
(bkz. Matvlub)
Matuke
(bkz. Matuk)
Mavera
Ara, geri, bir şeyin ötesinde bulunan
Maviye
Suya ait
Maya
1.Anlamı: Asıl, öz, kendi, yaradılış. 2.Anlamı: İktidar, güç. 3.Anlamı: Bilgi. 4.Anlamı: Para,
Maye
1. Maya, asıl ve gerekli madde. 2.Anlamı: Para, mal. İktidar güç. 3.Anlamı: Bilgi.
Mazi
geçmiş zaman
Mebde
Baş, başlangıç, ilke
Mebhure
(bkz. Mebhur).
Mebruke
(bkz. Mebruk)
Mebrure
(bkz. Mebrur)
Mebsude
(bkz. Mebsut)
Mebşure
Yüzü beyaz, gösterişli güzel kadın
Mecdide
Rızkı bol, nasibi açık, bahtiyar
Mecerre
1. Samanyolu. 2.Anlamı: Harekete müsait yol, cadde veya yer.
Mecide
Büyük ulu. Şan ve şeref sahibi
Mecra
Suyun aktığı yatak, su yolu. Bir işin gidiş yolu. Bedendeki ahlatın alıştığı yol
Meda
Mesafe. Son.
Medar
1. Dayanak. 2.Anlamı: Dönence.
Medide
(bkz. Medid)
Mediha
Medhedilmiş, övünülmüş, beğenilen kadın
Medine
1.Anlamı: Kent, şehir. 2.Anlamı: Hicaz’da Hz. Muhammed’in türbesinin bulunduğu şehir. ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Mefahir
İftihar edilecek, övünülecek şeyler
Mefaret
İftihar duyma, övünme
Mefharet
İftihar duyma, övünme
Mefkure
Ulaşılmak istenilen en yüce amaç
Mefruza
(bkz. Mefruz)
Meftuha
(bkz. Meftah)
Meftune
(bkz. Meftun)
Mehdiye
(bkz. Mehdi)
Mehir
Ay
Mehlika
Ay parçası, çok güzel kadın.
Mehpare
Ay parçası
Mehre
Hind okyanusu sahili ile Hadramut arasında bir ülke
Mehru
Ay yüzlü güzel
Mehtap
Ay ışığı, Dolunay
Mehtiye
Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdi
Mehveş
Ay yüzlü, ay gibi güzel
Mekine
(bkz. Mekin). 1.Anlamı: İktidar ve onur sahibi. 2.Anlamı: Yer tutup oturan, yerleşmiş
Meknune
(bkz. Meknun)
Meknuze
(bkz. Meknuz)
Mekşufe
Açılmış, açık. Bilinmez değil, keşfolunmuş
Mela
1. Doluluk. 2.Anlamı: Topluluk. 3.Anlamı: Ova.
Melahat
Güzellik, güzel yüzlülük, yüzünde tatlı ifade olmak ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Melay
Ay gibi parlayan melek
Melda
İnce ve taze vücutlu
Melek
Nurdan yaratılmış, fıtratları sâfi, masum mahluk. ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Meleknaz
(bkz. Melek)
Meleknur
(bkz. Melek)
Melekper
Melek kanatlı
Melekru
Melek yüzlü
Meleksima
Melek şimali
Melhuza
(bkz. Melhuz)
Meliha
Güzel, Şirin ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Melihan
Melahat sahibi, güzel, şirin, sevimli hanedan sahibi anlamındadır.
Melike
Kadın hükümdar. 2.Anlamı: Padişah karısı. ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Melin
Suda açan çiçek
Melina
Bu ismin kökeni yunancadır. "Bal" anlamına gelmektedir.
Melis
1.Anlamı: Bal arısı2.Anlamı: Oğul otu.3.Anlamı: Bal,tatlı şey ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Melisa
Baklagillerden, yaprakları limonu andıran kokulu bir bitki ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Melodi
Nağme, ahenk, ezgi
Meltem
Yazın, karadan denize doğru esen mevsim rüzgarı
Memdude
(bkz. Memdud)
Memduha
(bkz. Memduh)
Memnune
(bkz. Memnun). Sevinmiş, sevinçli
Menal
Yetiştirme, nâil olma, kavuşma. * Ele geçirilen şey. Nâil ve sahib olunan şey.
Menekşe
İnce saplı, ufak mavi çiçekli güzel kokulu bitki
Mensure
(bkz. Mensur)
Menzure
(bkz. Menzur)
Merafi
1. Dağın sivri tepesi. 2.Anlamı: İslam'dan evvel Arapların putu. -İsim olarak kullanılmaz.
Meral
1.Anlamı: Geyik. 2.Anlamı: Ceylan. 3.Anlamı: Karaca. 4.Anlamı: Dişi Geyik.
Meram
Arzu istek. İçten tasarlanan niyet
Mercan
1.Anlamı: Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan canlı.
Merdüm
1. İnsan, adam. 2.Anlamı: Gözbebeği.
Mereviş
Terementi ağacının tohumu
Merğube
(bkz. Mergup)
Meriç
Bulgaristan’la olan sınırımızda bulunan bir nehir
Mersa
Kökeni arapça olan Mersa ismi liman anlamına gelen bir kız ismidir.
Mervan
Emevi sülalesinin Mervan kolu
Merve
Mekke’de hacıların yedi kez gidip geldikleri kutsal dağın adı. ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Mervenur
Merve ve nur ismini ayrı yazınız
Meryem
1.Anlamı: Hz. İsa’nın annesi. 2.Anlamı: Dindar kadın. Dinine bağlı kadın. ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Merza
Meleklerin Kraliçesi
Merzuka
(bkz. Merzuk)
Meserret
Sevinçler. Şenlik, sevinç
Meşhure
(bkz. Meşhur)
Meşkure
(bkz. Meşkur)
Mesrur
Sevinçli, memnun, sevinmiş meramına ermiş
Mesrure
(bkz. Mesrur)
Mesude
Mutlu anlamında, mesut isminin bayanlarda kullanılışı
Methiye
Birini övmek maksadıyla yazılmış eser, kaide
Meva
Sığınacak yer, yurt, mesken.
Mevce
Bir dalga. * Ses, elektrik ve hararetin yayılma dalgalarından herbiri.
Mevcude
(bkz. Mevcud)
Meveddet
Sevgi, muhabbet. Dostluk
Mevhibe
Vergi, ihsan, bağış
Mevila
Mevlana nın Allah’ a dönüşü. Anlamı konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olan ziyaretçilerimizin bizimle iletişime geçmelerini rica ediyoruz.
Mevlude
(bkz. Mevlud)
Mevlüde
(bkz. Mevlud)
Mevlüde - Mevlide
1.Doğma, dünyaya gelme. 2.Anlamı: Doğulan zaman
Mevsim
1. Yılın dört bölümünden biri. 2.Anlamı: Dağlamak suretiyle damga vurmak.
Mevsunne
1. Bahar yağmuru yağmış toprak. 2.Anlamı: Baştan aşağı süslü zırh.
Mevzune
(bkz. Mevzun)
Meyil
Sevme, tutulma. Eğimli, eğiklik,Gönül akışı..
Meymune
1.Anlamı: Uğurlu, bereketli, kutlu. 2.Anlamı: Hz.Muhammed (SAV) in hanımlarından birinin adı
Meyra
Parıldayan Işık
Meysure
(bkz. Meysur)
Mezahir
Çiçekli yerler, bahçe; mazhariyetler, lütuflar.
Meziyet
Bir kişiyi başkalarından ayıran ve yücelten vasıf, üstünlük, değerlilik yüksek karakter
Mican
Anlamını bilmiyoruz. Ancak iki örnek verilebilir: 1-Eski Beşiktaş yöneticilerinden Hüseyin Mican 2-Bir Giresun türküsü: Kahve koydum fincana / Hele bakın mican'a
Mihan
Ulular, büyükler.
Mihine
(bkz. Mihin)
Mihne
Düzleştirmek
Mihrace
Hindistan'da kral ve prenseslere verilen unvan
Mihran
Nehir. Pakistan'dan geçen İndus nehrine İslam müellifleri tarafından verilen isim
Mihri
1. Güneş. 2.Anlamı: Sevgi. 3.Anlamı: Eylül ayı. - Mihr ü mah, güneş ile ay.
Mihriban
Şefkatli, merhametli, muhabbetli, güleryüzlü, yumuşak huylu
Mihrican
Sonbahar
Mihrimah
Güneş ile ay
Mihrinaz
Naz güneşi. Çok nazlı
Mihrinisa
Kadınlığın güneşi, erdemli, nitelikli kadın
Mihrinur
Işık saçan, aydınlatan güneş
Mihrişah
Şahların güneşi
Mihriye
Güneşe ait, güneşle ilgili
Milay
Anlamı hakkında bir bilgi mevcut değil.
Milda
Deniz dibindeki kırmızı renkli değerli taş.
Milena
Sevilen kız, sevgili
Mimoza
Baklagillerden ince ve san yapraklı çiçek açan bir cins süs bitkisi, küstümotu
Mina
(Arapça). Liman, iskele. Gökyüzü.Mekke yakınlarında şeytan taşlama alanının olduğu dağ ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Mine
1.Anlamı: Maden ve çini üzerine vurulan camı andırır cila. 2.Anlamı: Dişlerin üzerindeki ince ve parlak tabaka. 3.Anlamı: İnce ve parlak nakış.
Minel
Arapçada "Min-el" olarak kullanılan Minel Kuran-ı Kerimde "-ten", "-dan" şeklinde ek olarak kullanılır. Örneğin minellah (Allah'dan Gelen) şeklinde. Minel ismin bunun haricinde hiç bir anlamı olmayıp, "Cennetten Bir İnci Tanesi" anlamı ise tamamen uydurmadır.
Minşar
1. Cennet. 2.Anlamı: Şişe sırça. 3.Anlamı: Zümrüt, zebercet.
Mira
Bu kelimenin Türkçe, “Ay gibi ışık saçan bey” anlamındaki “Miray” veya Arapça “Ayna” anlamındaki “Mir’at” kelimelerinden bozulmuş olması da bir ihtimal olarak düşünülebilir. 1.Anlamı: Latincede “Mira” kelimesi aynen bulunmasa da aynı kökten olan “mirat, mirati, mir/us, mir/or gibi kelimeler yer almakta ve genel olarak; “takdirkâr, harika, hayret verici, olağanüstü, şaşmak, hayret etmek, takdir etmek, hayran olmak, şaşırtmak” gibi anlamlara gelmektedir. 2.Anlamı: Arapça’da ise ‘tartışmak’, ‘münakaşa etmek’, ‘karşı çıkmak’ ve ‘direnmek’ anlamlarındaki “مرى , m-r-y”’den gelen “مراء , mirâ’”; ‘tartışma’, ‘münakaşa’, ‘cedel’ ve ‘şüphe’ anlamlarında kullanılmaktadır. Bu anlamda mirâ kelimesi Kur’an-ı Kerim’de de geçmektedir. 3.Anlamı: Arazi üzerinde seçilmiş bir işaret noktasının düşeyini gösteren, yön belirtmek için uzaktan gözlenen, geometrik biçimli tahta lata 4.Anlamı: Nişan, nişan alma, hedef, amaç, gaye, niyet, bakmak, (tüfekte) gez ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Miray
Yılın ilk aylarında doğan / Güneş gibi ay gibi parlayan. ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Mircan
Canın içi
Mirel
Rütbenin bi kolu, Miral miralay gibi Demir gibi güçlü eli olan...
Mirhan
(bkz. Mircan)
Mirnur
(bkz. Mircan)
Misak
Sözleşme, yemin, and, ahid
Mısra
Şiirin bir satırı
Miyase
(Miyan-ser) Yarısı değerli taşlarla süslü bir tür taç.
Mizgin
Müjde.
Mualla
1. Yüce, yüksek, (bkz. Bülent). Makamı, rütbesi yüksek. 2.Anlamı: Bir yazı stili.
Muarra
Çıplak, soyulmuş. An, temizlenmiş
Muattar
Güzel kokulu, ıtırlı
Muazzez
(bkz. Muaz). - Ta'ziz edilmiş, izzetlendirilmiş. İzzet ve şeref sahibi. İkram ve izaz olunan, ağırlanan, hürmetle, saygı ile kabul olunan. Kıymetli, değerli, aziz
Mubahat
Günahı, sevabı olmayan, işlemesi ne haram, ne de helal olan (mubah)
Mübahat
Günahı, sevabı olmayan, işlemesi ne haram, ne de helal olan (mubah)
Mübareke
(bkz. Mübarek)
Mübeccel
Yüce, ulu
Müberra
Aklanmış, temize çıkarılmış
Mübine
(bkz. Mübin)
Mübrem
Kaçınılmaz olan. Vazgeçilmez olan. Acele yapılması lüzumlu bulunan. Elzem.
Mücd
Kıvırcık, kıvrılmış, lülelenmiş saç
Müceddet
Yeni, henüz kullanılmamış
Mücella
Parlak, cilalanmış
Mücevher
Değerli süs eşyası.
Mucibe
(bkz. Mucib)
Mucide
(bkz. Mucid)
Mucize
Hayran bırakan, olağanüstü olay. İnsan aklının alamayacağı
Mücmel
Kısa ve az sözle anlatılmış, öz, özet
Müdebber
Tedbir alınmış, düşünce ile hareket edilmiş
Müdrike
(bkz. Müdrik)
Müesser
Eser bırakan, eser sahibi
Müeyyed
Teyid edilmiş, kuvvetlendirilmiş, sağlam. Doğrulanmış. Yardım gören
Müfahire
Fahreden, övünen
Müferrih
Ferahlık veren, iç açan
Müfide
(bkz. Müfid)
Müge
İnci çiçeği,
Muhabbet
1. Sevme, sevgi. 2.Anlamı: Dostluk. Dostça konuşma.
Müheymin
Birini korkudan koruyan. Allah'ın isimlerinden. -"Abd" takısı almadan kullanılmaz. Abdulmüheymin
Müheyya
Hazır
Muhibe
(bkz. Muhib)
Mühibe
Korku ve saygı uyandıran.
Muhlise
1.Anlamı: Katkısız, halis. 2.Anlamı: İçten, samimi, dost canlısı.
Mühre
1. Bir çeşit yuvarlak şey. 2.Anlamı: Cam boncuk. Mühre-i Zar: Güneş.
Muhsine
Sağlamlaştıran
Muhyi
İhya eden, dirilten, canlandıran, hayat veren. - Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı alarak kullanılır. Abdulmuhyi
Muine
(bkz. Muin)
Muiz
Ağırlayıcı, izzet ve ikram edici. Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı alarak kullanılır. Abdulmuiz
Müjde
1. Muştu, sevinç haberi, büşra. 2.Anlamı: Hayırlı, sevinçli bir haber getirene verilen bahşiş.
Müjgan
Kirpik
Mukadder
1. Takdir olunmuş, kıymeti biçilmiş, kadri değeri bilinmiş, beğenilmiş. 2.Anlamı: Yazılı, yazılıp belirlenmiş ilahi taktir. 3.Anlamı: Yazılı olmayıp sözün gelişinden anlaşılan. Hz. Peygamberin isimlerinden.
Mukaddes
Kutsal olan , mübarek olan Mukaddes Kutsal olan , mübarek olan
Mükafat
Ödül. Değerlendirici, sevindirici davranış
Mukbile
(bkz. Mukbil)
Mukime
(bkz. Mukim)
Mukmire
(bkz. Mukmir)
Mükrime
İkramı bol olan
Müleyke
Küçük kraliçe anlamındadır.
Mülhime
(bkz. Mülhim)
Mülteka
Kavuşma, buluşma, birleşme yeri
Mümine
1.Anlamı: Tanımış, iman etmiş. 2.Anlamı: İslam dinine inanmış, Müslüman.
Münciye
Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Münevver
Aydınlatılmış, parlak ışıklı, bilgili ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Müneyke
Anlamı konusunda bize yardımcı olmak istiyorsanız yorumlarınızı bekliyoruz.
Münibe
(bkz. Münib)
Münife
Yüksek, ulu, büyük.
Münire
Işık veren, aydınlatan
Munise
Sıcak kanlı, sevimli
Münteha
Son, sonuç.
Münzir
1. Akıbetinin kötülüğünü söyleyerek korkutan. 2.Anlamı: Kafirleri ve münafıkları sapıklıklarından döndürmek için cehennem azabı ile korkutan. Rasulullah için kullanılmıştır. Birçok sahabe de bu ismi kullanmıştır.
Muradiye
(bkz. Murad)
Mürdaz
İran güneş yılının 5. ayı
Müren
Akarsu, dere, ırmak
Mürevva
Aklı, fikri, görünüşü sağlam olan kişi anlamında arapça kökenli bir kız ismidir.
Müride
(bkz. Mürid)
Mürselin
Gönderilen anlamını taşımaktadır.
Mürşide
Doğru yolu gösteren, kılavuz.
Mürüvvet
Kişilik, şahsiyet, insanlık
Mürvet
Kişilik, şahsiyet, insanlık
Mürvet/Mürüvvet
Yiğitlik,Kişilik,mertlik
Müsemma
Adlanmış, adlı, ismi olan. 2.Anlamı: Belirli zaman.
Müsevver
Çevresine sur, duvar çevrilmiş korunmuş
Müşfika
(bkz. Müşfik)
Müslime
(bkz. Müslim)
Müstean
Kendisinden yardım beklenen, yardım istenen. -Allah'ın sıfatlarındandır
Müştehir
İştihar eden, şöhret bulan, meşhur
Müstekbir
1. Kibirlenen kendini büyük gören, büyüklenen. 2.Anlamı: Alah'a karşı büyüklenen kafir ve mülhid.
Müstenire
(bkz. Müstenir)
Müstesna
1. İstisna edilen, kural dışı bırakılan, bırakılmış. 2.Anlamı: Bütün. 3.Anlamı: Ayrı tutulan, ayrık. 4.Anlamı: Benzerlerinden baskın.
Mutahhar
Takdir edilmiş, temizlenmiş, temiz. Temiz mübarek
Mutalla
Yaldızlanmış, yaldızlı
Mutarra
Çok taze, parlak
Mutena
1. Özenle dikkatle seçilmiş. 2.Anlamı: Önemli, seçkin. 3.Anlamı: Az bulunur.
Mutia
(bkz. Muti)
Mutlay
Mutlu, sevinçli ay
Muvahhid
Allah'ın birliğine inanan. Allah'tan başka hiçbir ilah ve kanun koyucu tanımayan, yalnız Allah'tan gelen emirleri kabul eden
Müveddet
Sevgi, muhabbet, dostluk
Müvella
Bir davanın veya anlaşmazlığın halli, bir işin araştırılması konusuna şeriatça vazifelendirilmiş şahıs
Müyesser
Kolaylıkla olan, kolay yapılan.
Müzehher
Çiçekli, çiçeklenmiş, çiçek açmış. - (bkz. Zühre)
Müzeyen
Süslü, süslenmiş, bezenmiş
Müzeyyen
Süslü, süslenmiş, bezenmiş ( Son 60 yılda ilk 100 Arasında )
Muzi
Işık veren parlayan parlak